bezprzykładny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książk. niedający się z niczym porównać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bezprzykładny bezprzykładna bezprzykładne bezprzykładni bezprzykładne dopełniacz bezprzykładnego bezprzykładnej bezprzykładnego bezprzykładnych celownik bezprzykładnemu bezprzykładnej bezprzykładnemu bezprzykładnym biernik bezprzykładnego bezprzykładny bezprzykładną bezprzykładne bezprzykładnych bezprzykładne narzędnik bezprzykładnym bezprzykładną bezprzykładnym bezprzykładnymi miejscownik bezprzykładnym bezprzykładnej bezprzykładnym bezprzykładnych wołacz bezprzykładny bezprzykładna bezprzykładne bezprzykładni bezprzykładne stopień wyższy bardziej bezprzykładny przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bardziej bezprzykładny bardziej bezprzykładna bardziej bezprzykładne bardziej bezprzykładni bardziej bezprzykładne dopełniacz bardziej bezprzykładnego bardziej bezprzykładnej bardziej bezprzykładnego bardziej bezprzykładnych celownik bardziej bezprzykładnemu bardziej bezprzykładnej bardziej bezprzykładnemu bardziej bezprzykładnym biernik bardziej bezprzykładnego bardziej bezprzykładny bardziej bezprzykładną bardziej bezprzykładne bardziej bezprzykładnych bardziej bezprzykładne narzędnik bardziej bezprzykładnym bardziej bezprzykładną bardziej bezprzykładnym bardziej bezprzykładnymi miejscownik bardziej bezprzykładnym bardziej bezprzykładnej bardziej bezprzykładnym bardziej bezprzykładnych wołacz bardziej bezprzykładny bardziej bezprzykładna bardziej bezprzykładne bardziej bezprzykładni bardziej bezprzykładne stopień najwyższy najbardziej bezprzykładny przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik najbardziej bezprzykładny najbardziej bezprzykładna najbardziej bezprzykładne najbardziej bezprzykładni najbardziej bezprzykładne dopełniacz najbardziej bezprzykładnego najbardziej bezprzykładnej najbardziej bezprzykładnego najbardziej bezprzykładnych celownik najbardziej bezprzykładnemu najbardziej bezprzykładnej najbardziej bezprzykładnemu najbardziej bezprzykładnym biernik najbardziej bezprzykładnego najbardziej bezprzykładny najbardziej bezprzykładną najbardziej bezprzykładne najbardziej bezprzykładnych najbardziej bezprzykładne narzędnik najbardziej bezprzykładnym najbardziej bezprzykładną najbardziej bezprzykładnym najbardziej bezprzykładnymi miejscownik najbardziej bezprzykładnym najbardziej bezprzykładnej najbardziej bezprzykładnym najbardziej bezprzykładnych wołacz najbardziej bezprzykładny najbardziej bezprzykładna najbardziej bezprzykładne najbardziej bezprzykładni najbardziej bezprzykładne - przykłady:
- (1.1) Epopea węgierska jest pasmem bohaterstw i bezprzykładnego, ofiarnego męstwa[1].
- (1.1) - Przeżyliśmy bezprzykładny atak na ciało pedagogiczne - huknęła w mikrofon - Uczeń Aleksander Wielki wdarł się podstępem do pokoju nauczycielskiego[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezprzykładność ż
- przysł. bezprzykładnie
- przym. przykładowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) бяспрыкладны
- niemiecki: (1.1) beispiellos
- rosyjski: (1.1) беспримерный
- ukraiński: (1.1) безприкладний
- źródła:
- ↑ Mieroszewski Juliusz, Finał klasycznej Europy, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Dorota Abramowicz, Guzik czasu, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.