bezludny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛzˈludnɨ], AS: [bezludny]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bezludny bezludna bezludne bezludni bezludne dopełniacz bezludnego bezludnej bezludnego bezludnych celownik bezludnemu bezludnej bezludnemu bezludnym biernik bezludnego bezludny bezludną bezludne bezludnych bezludne narzędnik bezludnym bezludną bezludnym bezludnymi miejscownik bezludnym bezludnej bezludnym bezludnych wołacz bezludny bezludna bezludne bezludni bezludne - przykłady:
- (1.1) Jego powieść opisuje, jak rozbitek przeżył na bezludnej wyspie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bezludny step • bezludna ulica / plaża / wyspa
- synonimy:
- (1.1) niezaludniony, niezamieszkały / niezamieszkany, niezasiedlony
- antonimy:
- (1.1) zamieszkały / zamieszkany
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezludzie n
- przysł. bezludnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) uninhabited, unpeopled, deserted
- białoruski: (1.1) бязлюдны
- duński: (1.1) øde
- francuski: (1.1) inhabité
- hiszpański: (1.1) deshabitado, inhabitado, desierto
- kornijski: (1.1) diannedh
- niemiecki: (1.1) menschenleer, unbewohnt
- norweski (bokmål): (1.1) øde
- norweski (nynorsk): (1.1) øde
- nowogrecki: (1.1) έρημος
- rosyjski: (1.1) безлюдный, необитаемый
- szwedzki: (1.1) obebodd, obefolkad, folktom, öde
- ukraiński: (1.1) безлюдний
- węgierski: (1.1) lakatlan, néptelen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.