bezkrytyczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ], AS: [beskrytyčny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezkrytyczny zachwyt
synonimy:
(1.1) łatwowierny, naiwny, ufny, prostoduszny
antonimy:
(1.1) krytyczny, sceptyczny, podejrzliwy
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) bałwochwalczy, dogmatyczny, fanatyczny, pochlebczy, zaślepiony, zapatrzony[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezkrytyczność ż, bezkrytycyzm m
przysł. bezkrytycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) uncritical
  • białoruski: (1.1) некрытычны
  • bułgarski: (1.1) безкритичен
  • duński: (1.1) kritikløs, ukritisk
  • niemiecki: (1.1) unkritisch, kritiklos
  • norweski (bokmål): (1.1) ukritisk
  • norweski (nynorsk): (1.1) ukritisk
  • rosyjski: (1.1) некритичный
  • szwedzki: (1.1) kritiklös
  • ukraiński: (1.1) некритичний
  • węgierski: (1.1) kritikátlan
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.