bezdomność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑], AS: [bezdõmność], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) socjol. problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania; zob. też bezdomność w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bezdomność dopełniacz bezdomności celownik bezdomności biernik bezdomność narzędnik bezdomnością miejscownik bezdomności wołacz bezdomności - przykłady:
- (1.1) Bezdomność i ubóstwo grozi wielu uchodźcom.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezdomniak m, bezdomny m, bezdomna ż
- przym. bezdomny, bezdomy
- przysł. bezdomnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) homelessness
- baskijski: (1.1) etxegabetasun
- białoruski: (1.1) бяздомнасць ż, бяздомніцтва n, беспрытульнасць ż
- chorwacki: (1.1) beskućništvo n
- francuski: (1.1) sans-abrisme m
- hiszpański: (1.1) sinhogarismo m
- nowogrecki: (1.1) αστεγία ż
- rosyjski: (1.1) бездомность ż
- szwedzki: (1.1) hemlöshet w
- ukraiński: (1.1) бездомність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.