bewohnen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [bəˈvoːnən]
-
- znaczenia:
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony
- (1.1) zamieszkiwać, zamieszkać, mieszkać
- odmiana:
- (1.1)[1] bewohnen (bewohnt), bewohnte, bewohnt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bewohnen n, Bewohnung ż, Bewohnerschaft ż, Bewohner m, Bewohnerin ż
- przym. bewohnt
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: wohnen • abwohnen • anwohnen • auseinenderwohnen • bewohnen • beiwohnen • einwohnen • verwohnen • zusammenwohnen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.