bewehren (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [bəˈveːʀən]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) wojsk. zbroić (się), uzbroić (się)
(1.2) bud. zbroić, uzbroić (np. beton)
(1.3) praw. sankcjonować karą
odmiana:
(1.1-3)[1] bewehren (bewehrt), bewehrte, bewehrt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bewehren n, Bewehrung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: wehrenabwehrenbewehren • erwehren • verwehren
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.