besänftigen (język niemiecki)

wymowa:

​

IPA: [bəˈzɛnftɪɡən] IPA: [bəˈzɛnftɪɡtə] IPA: [bəˈzɛnftɪɡt]

​

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) udobruchać (się), uspokajać (się), uspokoić (się)

odmiana:

(1.1)^[1] besänftig|en (besänftigt), besänftigte, besänftigt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Besänftigung ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: sänftigen • besänftigen

źródła: