befall (język angielski)
- wymowa:
- bryt.: IPA: /bɪˈfɔːl/, SAMPA: /bI"fO:l/
- amer.: enPR: bĭ-fälʹ, IPA: /bɪˈfɑl/, SAMPA: /bI"fAl/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) przytrafiać się
czasownik nieprzechodni
- (2.1) zdarzać się
- odmiana:
- (1) (2) befall, befell, befallen, befalls, befalling
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- średnioang. bifallen, bivallen, bifeallen < st.ang. befeallan[1]
- uwagi:
- zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
- źródła:
- ↑
Hasło „bifallen and befallen” w: Middle English Dictionary, red. Frances McSparran i in., University of Michigan Library, Ann Arbor 2000‒2018.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.