becherowka (język polski)
becherowki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɛxɛˈrɔfka], AS: [beχerofka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czeski likier ziołowy[1]; zob. też Becherovka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik becherowka dopełniacz becherowki celownik becherowce biernik becherowkę narzędnik becherowką miejscownik becherowce wołacz becherowko - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) karlowarska becherowka
- synonimy:
- (1.1) becherovka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od nazwiska lekarza Jana Bechera
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) becherovka ż
- niemiecki: (1.1) Becher-Bitter
- rosyjski: (1.1) бехеровка ż
- ukraiński: (1.1) бехерівка ż
- źródła:
- ↑
Hasło „becherowka” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.