baryton (język polski)
- wymowa:
- IPA: [baˈrɨtɔ̃n], AS: [barytõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baryton barytony dopełniacz barytonu barytonów celownik barytonowi barytonom biernik baryton barytony narzędnik barytonem barytonami miejscownik barytonie barytonach wołacz barytonie barytony - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baryton barytony dopełniacz barytona barytonów celownik barytonowi barytonom biernik barytona barytonów narzędnik barytonem barytonami miejscownik barytonie barytonach wołacz barytonie barytony - przykłady:
- (1.1) Mieczysław Fogg śpiewał i tenorem, i barytonem.
- (2.1) Mieczysław Fogg był i tenorem, i barytonem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) głos
- (2.1) śpiewak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. barytonowy
- przysł. barytonowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. baritono[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) baritone
- baskijski: (1.1) baritono; (2.1) baritono
- białoruski: (1.1) барытон m; (2.1) барытон m
- czeski: (1.1) baryton m
- francuski: (1.1) baryton m
- hiszpański: (1.1) barítono m
- niemiecki: (1.1) Bariton m; (2.1) Bariton m
- nowogrecki: (1.1) βαρύτονος m
- rosyjski: (1.1) баритон m; (2.1) баритон m
- słowacki: (1.1) barytón m; (2.1) barytón m
- włoski: (1.1) baritono m; (2.1) baritono m
- źródła:
- ↑ A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.
baryton (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (2.1) baryton (mężczyzna śpiewający barytonem)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baryton barytony dopełniacz barytonu barytonů celownik barytonu barytonům biernik baryton barytony wołacz barytone barytony miejscownik barytonu barytonech narzędnik barytonem barytony - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baryton barytoni dopełniacz barytona barytonů celownik barytonovi / barytonu barytonům biernik barytona barytony wołacz barytone barytoni miejscownik barytonovi / barytonu barytonech narzędnik barytonem barytony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
baryton (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. baryton (głos)[1]
- (1.2) muz. baryton (osoba)
- odmiana:
- (1) lp baryton; lm barytons
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2010, ISBN 978-83-214-1462-1, s. 657.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.