bandy (język polski)
mecz bandy (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbãndɨ], AS: [bãndy], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. lm od: banda
- (2.2) M., B. i W. lm od: band
- odmiana:
- (1.1) nieodm.[1],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandy bandy dopełniacz bandy bandy celownik bandy bandy biernik bandy bandy narzędnik bandy bandy miejscownik bandy bandy wołacz bandy bandy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) hokej rosyjski
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Bandy n
- źródła:
bandy (język angielski)
przymiotnik
- (1.1) krzywy, pałąkowaty
czasownik
- (2.1) odbijać
- (2.2) wymieniać poglądy, opinie
- (2.3) kłócić się, sprzeczać się
- odmiana:
- (2.1-3) bandy, bandied, bandied, bandies, bandying
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. bandy about
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.