balatus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bek, beczenie (głos owiec i kóz)[1][2]
- odmiana:
- (1.1) bālātus, bālātūs (deklinacja IV);
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bālātus bālātūs dopełniacz bālātūs bālātuum celownik bālātuī bālātibus biernik bālātum bālātūs ablatyw bālātū bālātibus wołacz bālātus bālātūs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. balo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski, red. i korekta Anna Kłys, opr. i red. tekstu Jacek Gordon, Level Trading, 2013, ISBN 978-83-61800-47-7, s. 458.
- ↑
Hasło „balatus” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.