bajduła (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba lubiąca bajdurzyć, opowiadać bajdy[1]
- (1.2) pot. osoba tworząca i opowiadająca plotki[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bajduła bajduły
bajdułowie [2]dopełniacz bajduły bajdułów celownik bajdule bajdułom biernik bajdułę bajdułów narzędnik bajdułą bajdułami miejscownik bajdule bajdułach wołacz bajduło bajduły
bajdułowie[2] - przykłady:
- (1.1) Dlaczego ty wymyślasz tyle bzdur? Jesteś jakimś bajdułą!
- (1.2) Ten osiedlowy bajduła znów wymyślił plotkę o mnie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bajdała, bajdziarz, bajarz
- (1.2) bajdziarz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bajdurzenie n, bajdała m, bajdziarz m, bajdziarka ż, bajdziara ż, bajdura ż, bajda ż, bajdziarstwo n
- czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
- przym. bajdziarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.