bagdadczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [baɡˈdaṭʧ̑ɨk], AS: [bagdaṭčyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Bagdadu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bagdadczyk bagdadczycy dopełniacz bagdadczyka bagdadczyków celownik bagdadczykowi bagdadczykom biernik bagdadczyka bagdadczyków narzędnik bagdadczykiem bagdadczykami miejscownik bagdadczyku bagdadczykach wołacz bagdadczyku bagdadczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bagdad mrz
- forma żeńska bagdadka ż
- przym. bagdadzki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) bagdadar
- niemiecki: (1.1) Bagdader m
- rosyjski: (1.1) багдадец m
- słowacki: (1.1) Bagdadčan m
- węgierski: (1.1) bagdadi
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 17.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.