badziewność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest badziewne; cecha tych, którzy są badziewni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik badziewność badziewności dopełniacz badziewności badziewności celownik badziewności badziewnościom biernik badziewność badziewności narzędnik badziewnością badziewnościami miejscownik badziewności badziewnościach wołacz badziewności badziewności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) badziewność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. badziewie n, Badziewiak m, Badziewiakowa ż
- przym. badziewny
- przysł. badziewnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. badziewny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.