bǡn (język wilamowski)
bȧnn (1.1)
bȧnn (1.2)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat.kość[1]
- (1.2) anat. noga[1]
- odmiana:
- (1.1-2) lp bǡn; lm bȧnn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bǡnhouzła n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. bein < swn. bein < prazachgerm. *bain < pragerm. *bainą; por. niderl. been ang. bone, duń. ben, far. bein, isl. bein, niem. Bein
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Wilamowski - Części ciała
- źródła:
- 1 2
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 34.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.