błyszczyk (język polski)
usta pomalowane błyszczykiem (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbwɨʃʧ̑ɨk], AS: [bu̯yščyk]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kosmet. bezbarwna lub kolorowa substancja nadająca ustom połysk; zob. też błyszczyk do ust w Wikipedii
- (1.2) ryb. zob. błystka
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik błyszczyk błyszczyki dopełniacz błyszczyka / błyszczyku błyszczyków celownik błyszczykowi błyszczykom biernik błyszczyk błyszczyki narzędnik błyszczykiem błyszczykami miejscownik błyszczyku błyszczykach wołacz błyszczyku błyszczyki - przykłady:
- (1.1) Błyszczyk sprawia, że usta wydają się bardziej ponętne.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) błyszczyk do ust
- synonimy:
- (1.1) błyszczek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. błyszczeć
- rzecz. błysk m, błyskotka ż, błyszczenie n
- przysł. błyszcząco
- przym. błyskawiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kosmetyka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lip gloss
- francuski: (1.1) brillant à lèvres
- rosyjski: (1.1) блеск для губ
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.