błogocki (język polski)
błogocki (1.1) dwór
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) odnoszący się do Błogocic, związany z Błogocicami
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik błogocki błogocka błogockie błogoccy błogockie dopełniacz błogockiego błogockiej błogockiego błogockich celownik błogockiemu błogockiej błogockiemu błogockim biernik błogockiego błogocki błogocką błogockie błogockich błogockie narzędnik błogockim błogocką błogockim błogockimi miejscownik błogockim błogockiej błogockim błogockich wołacz błogocki błogocka błogockie błogoccy błogockie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Obecnie błogocki dwór stanowi własność prywatną.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Błogocice nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Błogocice + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.