błaganie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bwaˈɡãɲɛ], AS: [bu̯agãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od błagać
- (1.2) usilna prośba
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza mianownik błaganie dopełniacz błagania celownik błaganiu biernik błaganie narzędnik błaganiem miejscownik błaganiu wołacz błaganie - przykłady:
- (1.2) Błagania matki skłoniły go do powrotu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. błagać ndk.
- przym. błagalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) plea
- białoruski: (1.1) маленне n, упрошванне n; (1.2) маленне n, упрошванне n
- duński: (1.2) bønfaldelse w
- interlingua: obsecration; (1.2) prece, conjuration
- jidysz: (1.2) האַרציקע בקשה ż (harcike bakosze)
- łaciński: (1.2) invocatio
- nepalski: (1.1) बिन्ती
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.