bāzum (język wilamowski)

bāzum (1.1)

bāzum (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) miotła[1]
- odmiana:
- (1.1) lp bāzum; lm bāzum
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bāzm̥
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. bëseme < swn. besamo, pesamo < prazachgerm. *besmō. por. : ang. besom, niem. Besen
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 37.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.