böga (język wilamowski)

böga (1.1)
böga (1.3)
böga (1.4)
böga (1.5)
łuk (1.6) fłus
zapisy w ortografiach alternatywnych:
bȫga
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk. sport. łuk (broń)[1][2]
(1.2) mat. łuk
(1.3) archit. łuk
(1.4) fiz. łuk (elektryczny)
(1.5) muz. smyczek
(1.6) łuk, każdy kształt przypominający łuk
odmiana:
(1.1) lp böga; lm böga
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. niem. Bogen
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Broń
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 294.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.