autochton (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik autochton autochtoni dopełniacz autochtona autochtonów celownik autochtonowi autochtonom biernik autochtona autochtonów narzędnik autochtonem autochtonami miejscownik autochtonie autochtonach wołacz autochtonie autochtoni depr. M. i W. lm: (te) autochtony - przykłady:
- (1.1) Przybyli z głębi kraju edukatorzy czechizowali autochtonów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) aborygen, krajowiec, tubylec, tuziemiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mieszkaniec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. autochtonizm m
- forma żeńska autochtonka ż
- przym. autochtoniczny, autochtoński
- przysł. autochtonicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. αὐτόχθων (autókhthōn) < gr. αὐτός + χθών (autós+ khthṓn) → sam + ziemia, kraj, lud
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) autochthon
- białoruski: (1.1) аўтахтон m
- bułgarski: (1.1) автохтон m
- esperanto: (1.1) aŭtoktono
- francuski: (1.1) autochtone m
- hiszpański: (1.1) autóctono m
- interlingua: (1.1) autochthono
- rosyjski: (1.1) автохтон m
- słowacki: (1.1) autochtón m
- ukraiński: (1.1) автохтон m
- włoski: (1.1) autoctono m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.