auszpik (język polski)
auszpik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈawʃpʲik], AS: [au̯špʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• u → ł
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. potrawa z mięsa, warzyw lub ryby w galarecie – z żelatyny lub na bazie wywaru z kości; zob. też auszpik w Encyklopedii staropolskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik auszpik auszpiki dopełniacz auszpiku auszpików celownik auszpikowi auszpikom biernik auszpik auszpiki narzędnik auszpikiem auszpikami miejscownik auszpiku auszpikach wołacz auszpiku auszpiki - przykłady:
- (1.1) Na przyjęciu podano indyka w auszpiku.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mięso / ryba w auszpiku
- synonimy:
- (1.1) galareta, tymbalik; reg. pozn. galart, trzęsionka; reg. łódz. drygle; żart. meduza
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) potrawa
- hiponimy:
- (1.1) zimne nóżki, chołodeć
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. dial. Auspik < niem. Aspik[1] < franc. aspic[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aspic
- francuski: (1.1) aspic m
- interlingua: (1.1) aspic
- litewski: (1.1) šaltiena ż
- niemiecki: (1.1) Aspik m/n
- nowogrecki: (1.1) πηχτή ż
- włoski: (1.1) aspic m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 28.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.