austeria (język polski)

austeria (1.1)
- wymowa:
- IPA: [awˈstɛrʲja], AS: [au̯sterʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• u → ł • i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. karczma
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) (…) przy tym trakcie będzie austeria, gdzie warto by koniom wytchnąć, a samym się posilić[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. austernik m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. osteria[2][3]; źródłosłów dla ros. австерия[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Stefan Żeromski: Popioły
- ↑
Hasło „austeria” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „austerja” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927. - ↑ Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, Universitas, Kraków 2006, ISBN 83-242-0736-8, s. 1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.