aufbrechen (język niemiecki)
- wymowa:
-
- IPA: [ˈaʊ̯fˌbʀɛçn̩]
- znaczenia:
czasownik mocny, rozdzielnie złożony
- (1.1) wyłamać, wyłamać (np. drzwi, zamek)
- (1.2) rozkopywać, rozkopać (np. nawierzchnię)
- (1.3) rozrywać, rozerwać (np. kopertę)
- (1.4) pękać, pęknąć, otwierać się, otworzyć się (np. pąki kwiatów, rana)
- (1.5) wyruszać, wyruszyć (np. w drogę)
- odmiana:
- (1.1-3)[1] aufbrech|en (bricht auf), brach auf, aufgebrochen (haben)[2]
- (1.4-5)[1] aufbrech|en (bricht auf), brach auf, aufgebrochen (sein)[2]
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Aufbruch m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: brechen • abbrechen • anbrechen • aufbrechen • ausbrechen • auseinanderbrechen • durchbrechen • einbrechen • entzweibrechen • erbrechen • hereinbrechen • herausbrechen • herunterbrechen • hervorbrechen • losbrechen • niederbrechen • radbrechen • umbrechen • unterbrechen • verbrechen • wegbrechen • zusammenbrechen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.