astro- (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈastrɔ], AS: [astro]
znaczenia:

przedrostek

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciałami niebieskimi
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) astrobiologia • astrobotanika • astrochemia • astrofizykaastrofotografiaastrofotometria • astrognozja • astrolatriaastrologiaastromancjaastrometriaastronautyka • astronawigacja • astronomia • astrospektroskopia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. astralis < łac. astrum < gr. ἄστρον[1]ciało niebieskie
uwagi:
por. pol. astero-
tłumaczenia:
źródła:
  1. Liliana Religa, Rozwój słownictwa specjalistycznego na przykładzie „astro-serii” terminologicznej, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 95.

astro- (język włoski)

wymowa:
IPA: /ˈa.stro/
znaczenia:

przedrostek

(1.1) astro-
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) astrobiologia • astrobussola • astrochimica • astrocupola • astrofisicaastrofotografiaastrofotometriaastrolatriaastrologiaastrometriaastronauticaastronaveastronomia • astroscopio • astrospettrografia • astrospettroscopia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. astro m
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἄστρον → ciało niebieskie
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.