armean (język rumuński)
- wymowa:
- IPA: [arˈme̯an]
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) Armeńczyk, Ormianin[1]
- odmiana:
- (1.1) lp m armean, ż armeană; lm m armeni, ż armene
- (2.1) lp armean; lm armeni
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) limba armeană → język ormiański[1]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. forma żeńska armeancă ż
- przym. armenesc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- cs. армєнинъ (armeninъ)[2] → Ormianin[3]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963.
- ↑
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 121. - ↑
Hasło „армєнинъ” w: Franz Miklosich, Lexicon palaeoslovenico-graeco-latinum emendatum auctum, Guilelmus Braumueller, Wiedeń 1862–1865, s. 7.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.