aranżacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dostosowanie przestrzeni lub wnętrza pod względem funkcjonalnym albo estetycznym
- (1.2) muz. zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej; zob. też aranżacja w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. aranżowanie n
- czas. aranżować ndk., zaaranżować dk.
- przym. aranżowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. arranger → porządkować, załatwiać układać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) arrangement
- białoruski: (1.2) аранжыроўка ż
- bułgarski: (1.2) аранжимент m, аранжировка ż
- estoński: (1.1) sisekujundus; (1.2) arranžeering
- francuski: (1.2) arrangement
- hiszpański: (1.1) arreglo m, disposición ż; (1.2) arreglo m
- niemiecki: (1.1) Arrangement n
- nowogrecki: (1.1) διασκευή ż; (1.2) διασκευή ż
- rosyjski: (1.2) аранжировка ż
- szwedzki: (1.2) arrangemang n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.