apograf (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [aˈpɔɡraf], AS: [apograf]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. liter. odręczna kopia tekstu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik apograf apografy dopełniacz apografu apografów celownik apografowi apografom biernik apograf apografy narzędnik apografem apografami miejscownik apografie apografach wołacz apografie apografy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. apographe < gr. ἀπόγραφον (apógraphon) → odpis, kopia[2]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) apograph
- francuski: (1.1) apographe m
- hiszpański: (1.1) apógrafo m
- niemiecki: (1.1) Apographon
- nowogrecki: (1.1) απόγραφο n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.