antun (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈanˌtuːn] IPA: [ˌtaːt ˈan] IPA: [ˈanɡəˌtaːn]
-
- znaczenia:
czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony
- (1.1) czynić, uczynić, wyświadczać, wyświadczyć
- (1.2) wyrządzać, wyrządzić, robić, zrobić
- (1.3) przyodziewać (się), przyodziać (się)
- odmiana:
- (1.1-3)[1] antun (tut an), tat an, angetan (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: tun • abtun • antun • auftun • austun • betun • dartun • hervortun • hintun • mittun • nachtun • umtun • übertun • vertun • zutun • zurücktun
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.