antaba (język polski)
antaba (1.1)
antaby (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ãnˈtaba], AS: [ãntaba], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sztaba z metalu zamykająca bramę lub drzwi
- (1.2) daw. ozdobny uchwyt na skrzyniach lub jako kołatka na drzwiach i bramach; zob. też antaba w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik antaba antaby dopełniacz antaby antab celownik antabie antabom biernik antabę antaby narzędnik antabą antabami miejscownik antabie antabach wołacz antabo antaby - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) kołatka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Handhabe[1][2]
- uwagi:
- zob. też antaba w Encyklopedii staropolskiej
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 26.
- ↑
Hasło „antaba” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.