anormalność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co anormalne; cecha tych, którzy są anormalni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik anormalność anormalności dopełniacz anormalności anormalności celownik anormalności anormalnościom biernik anormalność anormalności narzędnik anormalnością anormalnościami miejscownik anormalności anormalnościach wołacz anormalności anormalności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) anormalność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nienormalność
- antonimy:
- (1.1) normalność
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. anormalny
- przysł. anormalnie, normalnie
- czas. unormować, normować
- rzecz. normalność ż, norma ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. anormalny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) abnormality
- baskijski: (1.1) anormaltasun
- białoruski: (1.1) анармальнасць ż
- bułgarski: (1.1) анормалност ż
- kataloński: (1.1) anormalitat ż
- rosyjski: (1.1) анормальность ż
- słowacki: (1.1) anormálnosť ż
- ukraiński: (1.1) анормальність ż
- włoski: (1.1) anormalità ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.