anordnen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈanʔɔʁdnən] IPA: [ɔʁdnətə ˈan] IPA: [ˈanɡəʔɔʁdnət]
-
- znaczenia:
czasownik słaby, rozdzielnie złożony, przechodni
- (1.1) przyporządkowywać, przyporządkować, porządkować, uporządkować
- (1.2) zarządzać, zarządzić, nakazywać, nakazać
- odmiana:
- (1.1-2)[1] anordnen (ordnet an), ordnete an, angeordnet (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Anordnen n, Anordnung ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: ordnen • abordnen • anordnen • beiordnen • einordnen • umordnen • unterordnen • überordnen • verordnen • zuordnen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.