anepigraf (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãnɛˈpʲiɡraf], AS: [ãnepʹigraf], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. dzieło nieposiadające tytułu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik anepigraf anepigrafy dopełniacz anepigrafu anepigrafów celownik anepigrafowi anepigrafom biernik anepigraf anepigrafy narzędnik anepigrafem anepigrafami miejscownik anepigrafie anepigrafach wołacz anepigrafie anepigrafy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) gr. ἀνεπίγραφος (anepígraphos) → bez napisu[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) anépigraphe
- niemiecki: (1.1) Anepigraphon
- źródła:
- ↑ Słownik terminów literackich, red. Janusz Sławiński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2000, ISBN 83-04-04417-X, s. 32.
- ↑ Hasło „anepigraf” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.