anapodoton (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãnapɔˈdɔtɔ̃n], AS: [ãnapodotõn], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) brak koordynacji pomiędzy częściami zdania złożonego; odmiana anakolutu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik anapodoton anapodotony dopełniacz anapodotonu anapodotonów celownik anapodotonowi anapodotonom biernik anapodoton anapodotony narzędnik anapodotonem anapodotonami miejscownik anapodotonie anapodotonach wołacz anapodotonie anapodotony - przykłady:
- (1.1) Anapodoton poważnie zawęża swoje znaczenie w stosunku do szerszego pojęcia anakolutu, ale możemy go uznać za jeden z rodzajów anakolutu.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) anantapodoton[1]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἀναπόδοτος (anapódotos) → niezwrotny, niezwracany[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.