analfabetka (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌãnalfaˈbɛtka], AS: [ãnalfabetka], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) eduk. osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać
(1.2) przen. pot. pejor. / eufem. osoba płci żeńskiej zupełnie nieznająca się na czymś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ona jest kompletną analfabetką.
składnia:
kolokacje:
(1.2) analfabetka matematyczna / komputerowa / polityczna • czuć się jak analfabetka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) niepiśmienna, półanalfabetka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. analfabetyzm m
forma męska analfabeta m
przym. analfabetyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: analfabeta
źródła:

analfabetka (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) eduk. analfabetka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. analfabetstvo n, analfabetizmus m
forma męska analfabet m
przym. analfabetský, analfabetický
przysł. analfabetsky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.