anagogiczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãnaɡɔˈɟiʧ̑nɨ], AS: [ãnagoǵičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) teol. chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik anagogiczny anagogiczna anagogiczne anagogiczni anagogiczne dopełniacz anagogicznego anagogicznej anagogicznego anagogicznych celownik anagogicznemu anagogicznej anagogicznemu anagogicznym biernik anagogicznego anagogiczny anagogiczną anagogiczne anagogicznych anagogiczne narzędnik anagogicznym anagogiczną anagogicznym anagogicznymi miejscownik anagogicznym anagogicznej anagogicznym anagogicznych wołacz anagogiczny anagogiczna anagogiczne anagogiczni anagogiczne - przykłady:
- (1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierci[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) sens / poziom anagogiczny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. anagogia
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἀναγωγικός[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) anagógico
- nowogrecki: (1.1) αναγωγικός
- rosyjski: (1.1) анагогический
- włoski: (1.1) anagogico
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.