ambiwalentny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ], AS: [ãmbʹivalẽntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ambiwalentny ambiwalentna ambiwalentne ambiwalentni ambiwalentne dopełniacz ambiwalentnego ambiwalentnej ambiwalentnego ambiwalentnych celownik ambiwalentnemu ambiwalentnej ambiwalentnemu ambiwalentnym biernik ambiwalentnego ambiwalentny ambiwalentną ambiwalentne ambiwalentnych ambiwalentne narzędnik ambiwalentnym ambiwalentną ambiwalentnym ambiwalentnymi miejscownik ambiwalentnym ambiwalentnej ambiwalentnym ambiwalentnych wołacz ambiwalentny ambiwalentna ambiwalentne ambiwalentni ambiwalentne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Żywię do niego ambiwalentne uczucia – mieszaninę strachu i ciekawości.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dwojaki, przeciwstawny, wewnętrznie sprzeczny
- antonimy:
- (1.1) jednolity
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ambiwalencja ż, ambiwalentność ż
- przysł. ambiwalentnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. ambo - obaj + valens, valentis - mocny, skuteczny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ambivalent
- czeski: (1.1) ambivalentní
- duński: (1.1) ambivalent
- rosyjski: (1.1) амбивалентный
- ukraiński: (1.1) амбівалентний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.