alogizm (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) brak logiki w czymś
- (1.2) filoz. pogląd, który neguje możliwość poznania rzeczywistości za pomocą logiki[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik alogizm alogizmy dopełniacz alogizmu alogizmów celownik alogizmowi alogizmom biernik alogizm alogizmy narzędnik alogizmem alogizmami miejscownik alogizmie[2] alogizmach wołacz alogizmie[2] alogizmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nielogiczność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. alogiczny
- przysł. alogicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἀ + λογική → nie, bez- + logika
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) alogism
- bułgarski: (1.1) алогизъм m; (1.2) алогизъм m
- niemiecki: (1.1) Alogismus m
- rumuński: (1.1) alogism n; (1.2) alogism n
- słoweński: (1.1) alogizem m
- ukraiński: (1.1) алогізм m
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.