akanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [aˈkãɲɛ], AS: [akãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. charakterystyczny dla języków białoruskiego i rosyjskiego sposób wymawiania nieakcentowanego o jak samogłoski podobnej do a; zob. też akanie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik akanie dopełniacz akania celownik akaniu biernik akanie narzędnik akaniem miejscownik akaniu wołacz akanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) okanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: jakanie • dziakanie • ciakanie • ikanie • jekanie • okanie • ukanie • ykanie
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) аканне n
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) аканьне n
- esperanto: (1.1) adiro
- francuski: (1.1) akanie m
- rosyjski: (1.1) а́канье n
- ukraiński: (1.1) акання n
- źródła:
- ↑
Hasło „akanie” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.