ajntopf (język polski)
ajntopf (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) reg. (Górny Śląsk)[1] reg. (Poznań)[2], reg. (Łódź)[3] danie jednogarnkowe np. gęsta zupa z mięsną wkładką; zob. też eintopf w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ajntopf ajntopfy dopełniacz ajntopfu ajntopfów celownik ajntopfowi ajntopfom biernik ajntopf ajntopfy narzędnik ajntopfem ajntopfami miejscownik ajntopfie ajntopfach wołacz ajntopfie ajntopfy - przykłady:
- (1.1) Chyba ugotuję dzisiaj jakiś ajntopf.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rumpuć[2]; reg. (Poznań) ajntop[4], ańtop[4], ańtopf[4], eintopf[5]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Eintopf (dosł. jeden garnek)[6] < niem. ein + Topf
- uwagi:
- inna pisownia eintopf
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eintopf
- źródła:
- ↑ Bożena Cząstka-Szymon i in., Mały słownik gwary Górnego Śląska, LEKSEM s.c., Katowice, 1999, ISBN 83-910773-07
- 1 2
Hasło „ajntopf” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 172.
- 1 2 3 Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, w: Gwary dziś. 7. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2015, s. 204.
- ↑ Słownik. Poznańskie słowa i ausdrucki, Waldemar Wierzba, Wydawnictwo ALBUS, Poznań-Mierzyn 2013, ISBN 978-83-60977-91-0, s. 11.
- ↑ Hasło „eintopf” w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 55.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.