afirmatywa (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˌafʲirmaˈtɨva], AS: [afʹirmatyva], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. głos potwierdzający w głosowaniu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik afirmatywa afirmatywy dopełniacz afirmatywy afirmatyw celownik afirmatywie afirmatywom biernik afirmatywę afirmatywy narzędnik afirmatywą afirmatywami miejscownik afirmatywie afirmatywach wołacz afirmatywo afirmatywy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. afirmacja ż, afirmacja ż, afirmant m, afirmowanie n, afirmatysta mos
- przym. afirmatywny, afirmacyjny
- przysł. afirmatywnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. affirmativus[1]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „afirmatywa” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.