aferowicz (język polski)

wymowa:
, IPA: [ˌafɛˈrɔvʲiʧ̑], AS: [aferovʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. człowiek zajmujący się aferami, znający się na sprawach[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Józef jest aferowiczem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. aferzysta m, aferzystka ż, afera ż
czas. aferować, zaaferować
przym. aferowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. afera + -owicz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „aferowicz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.