abszmak (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈapʃmak], AS: [apšmak], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zob. absmak
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik abszmak dopełniacz abszmaku celownik abszmakowi biernik abszmak narzędnik abszmakiem miejscownik abszmaku wołacz abszmaku - przykłady:
- (1.1) Miewałem czasem w rozkoszy „abszmak“ piołunu, na myśl o panu[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. absmak mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Abschmack[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maria Rodziewiczówna, Ragnarök. Powieść, Wydawnictwo Polskie, Lwów – Poznań 1922.
- ↑ Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki, M. Arcta Słownik Staropolski, Warszawa 1920, tu hasło: abszmak.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.