abdykacyjny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌabdɨkaˈʦ̑ɨjnɨ], AS: [abdykacyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.,
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ab•dy•ka•cyj•ny[1]
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z abdykacją, dotyczący abdykacji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik abdykacyjny abdykacyjna abdykacyjne abdykacyjni abdykacyjne dopełniacz abdykacyjnego abdykacyjnej abdykacyjnego abdykacyjnych celownik abdykacyjnemu abdykacyjnej abdykacyjnemu abdykacyjnym biernik abdykacyjnego abdykacyjny abdykacyjną abdykacyjne abdykacyjnych abdykacyjne narzędnik abdykacyjnym abdykacyjną abdykacyjnym abdykacyjnymi miejscownik abdykacyjnym abdykacyjnej abdykacyjnym abdykacyjnych wołacz abdykacyjny abdykacyjna abdykacyjne abdykacyjni abdykacyjne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Dokumenty abdykacyjne król podpisał 10 grudnia 1936 r. w Fort Belvedere[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) akt / kryzys / sejm abdykacyjny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. abdykacja ż, abdykowanie n
- czas. abdykować dk./ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. abdykacja + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) abdikačný
- hiszpański: (1.1) abdicativo
- interlingua: (1.1) abdicatori
- niemiecki: (1.1) abdikativ, w złożeniach Abdikations-, Abdankungs-, Rücktritts-
- słowacki: (1.1) abdikačný
- słoweński: (1.1) abdikacijski
- ukraiński: (1.1) абдикаці́йний
- włoski: (1.1) di abdicazione
- źródła:
- ↑ Hasło „abdykacyjny” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 1.
- ↑ DumZiBoT, Wikipedia.pl, 27/05/2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.