aalen (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geol. najstarszy wiek jury środkowej; zob. też aalen (geologia) w Wikipedii
- (1.2) geol. najniższe piętro jury środkowej; zob. też aalen (geologia) w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1-2) jura
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Aalen; nazwę wprowadził do piśmiennictwa naukowego szwajcarski geolog i paleontolog K. Mayer-Eymar w 1864 r.[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aalenian; (1.2) aalenian
- kataloński: (1.1) Aalenià m; (1.2) Aalenià m
- niemiecki: (1.1) Aalenium; (1.2) Aalenium
- źródła:
- ↑ W. Mizerski, H. Sylwestrzak, Słownik geologiczny. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, s. 9, ISBN 83-01-13781-9.
aalen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈaːlən]
- znaczenia:
czasownik słaby
czasownik słaby w użyciu zwrotnym
- (2.1) pot. wyciągać (się), wylegiwać (się)
- odmiana:
- (1-2)[1] aal|en (aalt), aalte, geaalt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- (2.1) sich aalen
- kolokacje:
- (2.1) sich in der Sonne aalen
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Aalen n, Aal m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.