Zink (język niemiecki)

Zink (1.1)

Zinken (2.1)

wymowa:

lp IPA: [t͡sɪŋk] ​ wymowa austriacka

​ ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. cynk

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) muz. cynk

odmiana:

(1.1)^[1]blm

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	das Zink
dopełniacz	des Zinks des Zinkes
celownik	dem Zink
biernik	das Zink

(2.1)^[2]blm

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Zink	die Zinken
dopełniacz	des Zinks des Zinkes	der Zinken
celownik	dem Zink	den Zinken
biernik	den Zink	die Zinken

przykłady:

(1.1) Zink ist ein chemisches Element mit dem Symbol Zn und der Ordnungszahl 30. → Cynk jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Zn i liczbie porządkowej 30.

składnia:

kolokacje:

(1.1) Zinkblech

synonimy:

(1.1) Zincum, symbol. Zn

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) chemisches Element

(2.1) Blechblasinstrument, Musikinstrument

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zinken

przym. zinken

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. zincum

(1.1) źródłosłów dla pol. cynk^[3]

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Pierwiastki chemiczne

(2.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Instrumenty muzyczne

źródła: