Wergiliusz (język polski)

wymowa:

IPA: [vɛrʲˈɟilʲjuʃ], AS: [verʹǵilʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j  ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) hist. liter. starożytny, rzymski poeta; zob. też Wergiliusz w Wikipedii

(1.2) imię męskie, zob. Wirgiliusz

odmiana:

przykłady:

(1.1) Rozczytywała się w bukolikach Wergiliusza.

(1.1) Homerycka legenda o Troi została wykorzystana przez rzymskiego poetę Wergiliusza w jego poemacie epickim Eneida^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.2) pan Wergiliusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Wergiliusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Wergiliusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Wergiliusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Wergiliusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Wergiliusz • dzień imienin / imieniny Wergiliusza

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Wergiliuszowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. Vergilius

uwagi:

(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Virgil
• esperanto: (1.2) Vergilio
• francuski: (1.1) Virgile m
• interlingua: (1.2) Vergilio
• łaciński: (1.1) Vergilius m, Virgilius m
• portugalski: (1.1) Virgílio m
• rosyjski: (1.1) Вергилий m; (1.2) Вергилий m
• słowacki: (1.1) Vergílius m
• włoski: (1.1) Vergilio m; (1.2) Vergilio m

źródła: