Wadowice (język polski)

Wadowice (1.1)

wymowa:

​ IPA: [ˌvadɔˈvʲiʦ̑ɛ], AS: [vadovʹice], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie małopolskim; zob. też Wadowice w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp,

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Wadowice
dopełniacz	Wadowic
celownik	Wadowicom
biernik	Wadowice
narzędnik	Wadowicami
miejscownik	Wadowicach
wołacz	Wadowice

przykłady:

(1.1) Obszar Wadowic charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem wysokości względnej.

(1.1) Wzięli ślub u karmelitów w Wadowicach na górce.

(1.1) Miastami partnerskimi Wadowic są Asyż i San Giovanni Rotondo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Wadowicach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Wadowic • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Wadowic • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Wadowic • mieszkaniec / mieszkanka Wadowic • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Wadowicach • pochodzić z Wadowic • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Wadowic

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wadowiczanin mos, wadowiczanka ż

przym. wadowicki, podwadowicki

związki frazeologiczne:

etymologia:

nazwa typu patronimicznego utworzona od nazwiska pol. Wada (por. wyraz pospolity pol. wada)^[1] lub od nazwy osobowej pol. Wad (przypuszczalnie formy skróconej imienia pol. Rozwad)^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Вадавіцы lm
• jidysz: (1.1) וואַדעוויץ (wadewic)
• niemiecki: (1.1) Wadowitz n, Frauenstadt ż
• wilamowski: (1.1) Vadovic, Wadowic, Frauśtot

źródła: