Turnica (język polski)
- wymowa:
- homofon: turnica
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. szczyt na Pogórzu Przemyskim, w masywie Działu; zob. też Turnica w Wikipedii
- (1.2) geogr. ochr. środ. fitocenotyczny rezerwat przyrody w Polsce, w pobliżu Makowej, w powiecie przemyskim, w województwie podkarpackim; zob. też rezerwat przyrody Turnica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Turnica Turnice dopełniacz Turnicy Turnic celownik Turnicy Turnicom biernik Turnicę Turnice narzędnik Turnicą Turnicami miejscownik Turnicy Turnicach wołacz Turnico Turnice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) szczyt, góra
- (1.2) rezerwat
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. turnicki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- ukraiński: (1.1) Турниця ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.